15 اسفند 1398 توسط امین حسن زاده 0 دیدگاه

ویروس چیست؟و چرا آنتی بیوتیک ها از درمان آن عاجز هستند؟

ویروس قطعه‌ای از نوکلئیک اسید است که درون یک پوشش پروتئینی (کپسید) محصور شده‌است. ویروس‌ها از باکتری‌ها بسیار کوچکتر هستند و فقط با میکروسکوپ الکترونی قابل مشاهده‌اند و با استفاده از امکانات سلولی میزبان تکثیر می‌شود و فعالیت اصلی یاخته‌های میزبان را مختل می‌کند.

ویروس‌ها بسیاری از جانوران و گیاهان و باکتری‌ها را مبتلا می‌کنند اما فقط برخی از آن‌ها انسان را بیمار می‌کند. همچنین ویروس‌ها تنها در محیط خنثی در سلول‌های زنده تکثیر می‌شوند و انگل اجباری داخل سلولی می‌باشند.

زیست شناسان تا ده سال پیش آن‌ها را زنده نمی‌دانستند. بیماری های ویروسی به داروهای خاص نیاز ندارند و “خود محدود شونده” هستند، به این معنی که سیستم ایمنی بدن در برابر این بیماری ها مؤثر خواهد بود.

Antibiotic prescription container open.

هرچند، روند بهبود ممکن است طولانی باشد. به عنوان مثال سرفه و سرما خوردگی می تواند از 7 تا 10 روز طول بکشد. در صورت ابتلا به بیماری ویروسی، باید با استراحت، نوشیدن مقدار زیاد مایعات و درمان علائم بیماری مانند تب و یا درد، با استفاده از دوزهای مناسب داروهای ضد تب و تسکین دهنده درد مانند استامینوفن یا ایبوپروفن و یا بر اساس راهنمایی پزشک خود، بیماری را درمان نمایید.

ویروس ها ساختاری متفاوت با باکتری دارند. ویروس ها داخل سلول انسان زندگی می کنند و تکثیر می یابند و در خارج از سلول انسانی توانایی زندگی ندارند. آن ها برای تکثیر، مواد ژنتیکی خود را به DNA سلول انسانی وارد می کنند.

آنتی بیوتیک ها نمی توانند ویروس ها را از بین ببرند، زیرا باکتری ها و ویروس ها مکانیسم ها و ابزار متفاوتی برای زنده ماندن و تکثیر دارند. آنتی بیوتیک به هیچ عنوان “هدف” حمله به یک ویروس را ندارد. اما، داروهای ضد ویروسی و واکسن ها مخصوص ویروس ها هستند.

واکسن ها با تحریک سیستم ایمنی بدن موجب تولید آنتی بادی می شوند که این آنتی بادی “ویروس” را تشخیص می دهد و قبل از اینکه بتواند ایجاد بیماری کند آن را غیرفعال می‌کند. بهترین راه برای جلوگیری از ابتلا به آنفولانزا، زونا و آبله مرغان، واکسن می باشد.

آنتی بیوتیک ها با هدف قرار دادن سیستم های رشد باکتری ها (نه ویروس ها) برای از بین بردن کامل یا مهار رشد باکتری های خاص به کار می روند.

گاهی اوقات، در عفونت های پیچیده یا طولانی مدت ویروسی، باکتری ها نیز ممکن است حمله کنند و باعث عفونت ثانویه باکتریایی شوند. در این موارد، ممکن است در صورت نیاز به انهدام باکتری های مهاجم خاص، آنتی بیوتیک نیز توسط پزشک تجویز شود.

مصرف آنتی بیوتیک ها در بیماری های ویروسی:

  • عفونت را درمان نمی کند
  • به شما كمك نخواهد كرد تا احساس بهتری طی درمان داشته باشید.
  • موجب پیشگیری از ابتلای سایر افراد به بیماری ویروسی شما نمی شود.

بسیاری از عفونت های باکتریایی نیاز به یک آنتی بیوتیک دارند. با این حال، نوع آنتی بیوتیک بر اساس نوع عفونت متفاوت است. آنتی بیوتیک یا مانع از رشد باکتری ها می شود (باکتری استاتیک) و یا باکتری ها را کاملا از بین می برد (باکتریوسید).

به عنوان مثال، آموکسی سیلین (یکی از انواع پنی سیلین ها) می تواند برای درمان گلو درد، به کار رود اما برای برخی از عفونت های شایع پنومونی و یا عفونت مثانه مفید نخواهد بود.

این یکی از دلایلی مهمی است که نباید آنتی بیوتیک ها را با شخص دیگری به اشتراک بگذارید. در برخی مواقع با وجود احساس نسبی خوب، ممکن است باکتری های مسبب عفونت شما به آنتی بیوتیک تجویزی حساس نباشند، بنابراین در واقع باکتری ها از بین نمی روند و عفونت بدتر می شود. علاوه بر این، فردی که آنتی بیوتیک خود را با او به اشتراک می گذارید ممکن است بدون هیچ ضرورتی عوارض جانبی دارو را تجربه کند.

امین حسن زاده
دربارهامین حسن زاده
فارغ التحصیل کارشناسی پرستاری از دانشگاه آزاد نجف آباد

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *